अशैक्षणिक कामातून मुक्त

शिक्षकांवरील अशैक्षणिक  कामांचा भार कमी करण्याबाबतची शिक्षण सचिव नंदकुमार यांची घोषणा स्वागतार्ह आहे.
शिक्षकी पेशाचे सर्वात महत्त्वाचे कर्तव्य हे आजचा विद्यार्थी व उद्याचा सुजाण नागरिक घडवणे हेच आहे.
या घोषणेची अंमलबजावणी झाली तर शिक्षकांना त्यांच्या वर्गाची व पर्यायाने शाळेची शैक्षणिक गुणवत्ता सुधारण्याकडे लक्ष केंद्रित करता येईल.
त्याच बरोबर
शैक्षणिक वर्षांतील नियोजित अभ्यासक्रम शिकवण्याव्यतिरिक्त
विद्यार्थ्याच्या अभ्यासेतर कलागुणांना प्रोत्साहन देऊन त्यांच्या
सर्वांगीण विकासासाठीही वेळ देता येईल.

कथेत पाणी की पाणचट कथा

सध्या बर्‍याच टिव्ही मालिकांमध्ये चक्क वेळ काढूपणा सुरू आहे. 'जय मल्हार' मालिकेत महिने लोटले तरी बानुम्हाळसेला गत जन्माची आठवण होत नाही. 'होणार सुन...' मध्ये तर जान्हवी खरोखरच नऊ महिने घेईल असे दिसतेय. 'जुळून येती...' मध्ये तर कथा पटकथेचा लवलेशही उरला नाही. जे कथानक घेऊन ही मालिका सुरू झाली होती ते मागच्या वर्षीच पूर्ण झाले होते.
त्या नंतर उगाचच पाणी घालून नवनवीन ट्रॅक आणले जात आहेत. 'दिल दोस्ती...' मध्ये देखील हीच परिस्थिती! सुरवातीच्या काही भागातील खुमासदार
विनोदाचा ताजेपणा हरवत चालला आहे. 'रूंजी', 'पुढचं पाऊल', 'माझे मन तुझे झाले' या मालिकांचीही तीच परिस्थिती!

त्यातल्या त्यात नुकत्याच सुरू झालेल्या 'अस्स सासर सुरेख बाई' व 'नांदा सौख्य भरे'
सध्या तरी प्रेक्षकांच्या मनाची पकड घेत आहेत. मुळ कथेत पाणी न घालता वेळीच या संपवल्या तर आठवणीतील अजरामर मालिकेत यांची वर्णी नक्की च लागेल.

अद्ययावत रेल्वे

रेल्वेने मोबाईल वरून तिकीट व पास उपलब्ध करून दिलेली पेपरलेस तिकीट यंत्रणा स्वागतार्ह आहे. दररोज
वाढती प्रवासी संख्या व त्या तुलनेत कमी असणाऱ्या तिकीट खिडक्या यामुळे कोणत्याही वेळी दिसणार्‍या लांबलचक रांगा
या सुविधेमुळे कमी होण्यास मदत होईल.

परिक्षेला जाणारे विद्यार्थी, वृद्ध व अपंग तसेच अत्यावस्थ व्यक्तींना या सुविधेचा निश्चित फायदा होईल.

मात्र आयआरसीटीसीची वेबसाईट वापरताना येणाऱ्या अडचणी इथे येऊ नयेत ही अपेक्षा आहे.

प्रगत तंत्रज्ञानाचा योग्य वापर केल्यास ही योजना नक्कीच यशस्वी होईल.

बाळंतिणीला 'स्नेहभेट'

डॉक्टरांनी अधोरेखित केलेले एक वाक्य खरोखरच खूप महत्वाचे आहे ते म्हणजे  'बाळंतिणीला 'स्नेहभेट' देणारी मंडळी फक्त स्नेहच का देत नाहीत? सल्ले का देतात? अशा हितचिंतक मंडळींनी आपल्याला न समजणाऱ्या विषयातले अनाहूत सल्ले देणं किंवा नुकत्याच जन्मलेल्या बाळाचं मूल्यमापन करणं बंद केलं पाहिजे'.

बाळंतपण म्हणजे स्त्रीचा पुनर्जन्म असे म्हटले जाते. त्यात जर सिझेरियन असेल तर त्या नंतर
रक्‍ताच्या कमतरतेमुळे आलेला अशक्तपणा, शरीराची झालेली झीज, बाळाचे आपल्या कडुन सर्व नीट कसे होईल याचे दडपण यामुळे
आई व ओघाने
बाळाचे बाबा दोघेही ही एका शब्दातीत मानसिक परिस्थितीतून जात असताना
नितांत गरज असते ती भक्कम आधार व पाठिंबा याचीच!

वेळीच हा आधार दिला गेला तर आईचे मनोस्वास्थ्य ही जपले जाईल व बाळालाही सुद्रुढ व निरोगी आयुष्य लाभेल.

जुळून (ओढून) येती रेशीमगाठी

लोकप्रियतेच्या शिखरावर असलेली कोणतीही मालिका वेळीच संपवली तर त्या मालिकेची गोडी टिकून राहील व ती प्रेक्षकांच्या दिर्घकाळ स्मरणातही राहील. परंतु सध्या सुरू असलेल्या मालिकांमध्ये या गोष्टीचा विचार केला जात नसल्याचे दिसून येते.

'जुळून येती रेशीमगाठी' ही एक उत्तम कथा पटकथा असलेली मालिका खरतर खुप आधीच संपवायला हवी होती परंतु निरनिराळे नवनवीन ट्रॅक आणत व कथेत पाणी घालत ही मालिका भरकटली गेली.

आता शेवटचे काही भाग उरलेले असताना "चवळी भिजत घालू की मटकी" इथपासून ते "डास असतील तर गुडनाईट लाव" अशा मालिका प्रायोजक वस्तूंच्या जाहिराती करून निरर्थक पणे वेळ मारून नेली जात आहे.

डबल सीट - रिव्ह्यू

प्रयत्न,  जिद्ध आणि परिश्रमांमुळे आपण बघीतलेली स्वप्ने पूर्ण होऊ शकतात हे सांगणारी मध्यम वर्गीय कुटुंबाची गोष्ट म्हणजेच 'डबल सीट' हा एक अत्यंत सुंदर सिनेमा काहींना फ्लॅशबॅकमध्ये घेऊन जाणारा तर काहींना आपल्या वर्तमानाशी मिळताजुळता वाटणारा आहे.

संवाद, अभिनय, संगीत, छायांकन सर्वच बाबतीत या चित्रपट अव्वल दर्जाचा ठरतो.

स्वप्न बघणे व त्या स्वप्नांची पूर्तता होणे या मधल्या प्रवासात येणाऱ्या अडचणींवर मात करण्यासाठी प्रबळ इच्छाशक्ती, मनोधैर्य व चिकाटी लागते याचे भान हा चित्रपट करून देतो.

अशाच  वास्तव दर्शी व आशयघन
चित्रपटांची निर्मिती होत राहीली तर
काही वर्षांपूर्वी कुंकू, बांगड्या आदी सौभाग्य वस्तू भांडारा भोवती फिरत असणारे विषय व तशीच शीर्षके असणार्‍या मराठी चित्रपटाने  कात टाकली असे म्हणायला हरकत नाही.

संवादात प्रगल्भता

मागील काही दिवसात विविध
मराठी मालिकेत संवाद लेखनाच्या दर्जात झालेली सुधारणा अतिशय वाखाणण्याजोगी
आहे. 'दिल दोस्ती..' मधील रेशमा, आशु, कैवल्यचे प्रसंगानुरूप
संवेदनशील
संभाषण असो वा 'होणार सुन....'मधील बेबीआत्या व श्री च्या वादविवादातील सडेतोड प्रखरता! 'जुळून येती ..' मधील नानांचे ज्ञानामृत किंवा अगदी सलग दहा वर्षे गावोगावच्या 'होम मिनिस्टर'शी सुसंगत सुसंवाद साधणाऱ्या आदेश बांदेकरांची संवादकला असो!

संवाद हे
प्रभावी माध्यम आहे. सदैव इंटरनेट व सोशल नेटवर्किंग साइट्स मध्ये गुरफटलेल्या आजच्या पिढीला या सुसंवादाचे आणि प्रगल्भ मराठी भाषेचे महत्त्व व व्याप्ती यामुळे निश्चितच लक्षात येईल.